قاچاق دارو و حکومت امام زمان

18 Dec

شهرزادنیوز: یکی از مهمترین سوالاتی که امروزه در رابطه با بازار داروی ایران مطرح است، علاوه بر معضلاتی که پیش از این موجود بودند، تاثیر تحریم‌ها و بحران اقتصادی جهانی بر تولید و عرضه‌ی دارو و سیاست‌های دولت در مقابله با این بحران می‌باشد.

در حالی که احمدی نژاد در ششمین اجلاس سران کشورهای اسلامی در تیرماه سال جاری تحریم‌ها را هدیه‌ای به ملت ایران خواند، آخرین تحریمی که شورای امنیت سازمان متحد علیه ایران اعمال کرد، تولیدکنندگان دارو در کشور را واداشت، به علت امتناع بانک‌ها از معاملات اعتباری با ایران، پول نهاده‌های تولید خود را به بانک‌ها نقد بپردازند. همزمان، بانک‌های داخلی نیز به جای دادن اعتبار و جبران صدمات ناشی از تحریم، با در پیش گرفتن سیاست انقباضی پرداخت وام به تولید کنندگان دارو را متوقف کردند.

در رابطه با بازار دارویی، به رغم تاکید دولت بر عدم تاثیر تحریم‌ها بر آن، با این استدلال که 95 درصد از داروهای موردنیاز در کشور تولید شده و 60 درصد از مواد اولیه‌ی آن در داخل تهیه می‌گردد، در چند ماه اخیر برخی از اقلام دارویی در پی تحریم‌ها تا 20 درصد افزایش قیمت داشته است. این در حالی است که ابعاد گسترده‌‌ی تاثیرات بحران اقتصادی هنوز در پیش روی است.

کاهش بهای نفت عامل دیگری است که تاثیر خود را بر بهای داروها خواهد گذاشت. این تجربه‌ای است که در سال‌های آغازین دهه‌ی هفتاد آزموده شد. با کاهش بهای نفت در این سال‌ها، ارز کمتری در اختیار بخش دارو قرار گرفت و سطح تولید صنعت بومی پایین آمد. در نتیجه کمبود و گرانی دارو بازار را فرا گرفت.

از سوی دیگر، لایحه‌ی هدفمند کردن یارانه‌ها که شامل داروها نیز می‌باشد، قرار بود در تاریخ 13 آبان 1387در مجلس بررسی شود که به دلیل غیبت ناگهانی احمدی‌نژاد و عدم حضور وی در مجلس به تعویق افتاد. طبق نظر کارشناسان در نشریه‌ی اقتصادی میس، تصویب این لایحه به افزایش بهای دارو تا میزان 60 درصد منجر خواهد گردید.

بنا بر اظهارات دکتر رسول دیناروند، معاون غذا و داروی وزارت بهداشت، یکی دیگر از مشکلاتی که شرکت‌های دارویی با آن مواجه‌اند، عدم پرداخت بدهی‌ها توسط بیمارستان‌ها به ویژه بیمارستان‌های دولتی، داروخانه‌ها و وزارت بهداشت است. در حال حاضر میزان بدهی دارویی بیمارستان‌ها از مرز صد میلیارد تومان گذشته و همین امر موجب عدم تحویل دارو به بیمارستان‌ها گردیده است. علاوه بر بیمارستان‌ها، داروخانه‌ها نیز بدهکاران شرکت‌های پخش دارو هستند. در پایان سال گذشته مجموع بدهی بیمارستان‌ها و داروخانه‌ها صدو چهل میلیارد تومان بوده است.

یکی دیگر از مشکلات نظام دارویی کشور پوشش ضعیف بیمه‌ها می‌باشد. به گفته‌ی کبریایی، دبیر انجمن داروسازان ایران، حدود 48 درصد هزینه‌ی دارو به مردم تحمیل می‌شود، در حالی که بر اساس قانون مردم نباید بیش از سی درصد هزینه‌های سلامت را از جیب خودشان بپردازند.

با توجه به شرایط موجود و احتمال زیاد کمبود بیشتر دارو در آینده‌ی نزدیک، بازار قاچاق دارو نیز داغ‌تر خواهد شد و مصرف‌کنندگان بیشتری در ناصرخسرو به دنبال داروهای کمیاب و گران‌قیمت سرگردان خواهند شد. خطری که به ویژه مصرف‌کنندگان کم درآمد را تهدید می‌کند، دریافت داروی تقلبی در ازای بهایی نازل‌تر است.

اما مسئولان کشور ظاهرا مشکل دارو را در نظام دارویی موجود و سیاست‌های دولت نمی‌بینند، بلکه مصرف کننده را عامل اصلی رونق قاچاق دارو می‌دانند. عبدالرضا مصری، وزیر رفاه در مطلبی که در ۲۵ آذر در روزنامه‌ی اعتماد منتشر شد، مشکل اصلی دارو را پروتکل مصرف خواند. از نظر او زمانی دارو قاچاق می‌شود که بیشتر از نیاز یک بیمار برای وی تجویز می‌شود.

دکتر سیدجمال سعید واقفی، عضو هیات مدیره انجمن داروسازی ایران در مصاحبه‌ای با ایسنا ضمن انکار وجود مافیای واردات دارو، در پاسخ سوال خبرنگار در مورد “کوتاه کردن و حذف دست مافیای دارو یا قاچاق دارو”، چنین گفت: “حذف و به صفر رساندن قاچاق دارو امکان‌پذیر نیست… فقط در حکومت امام زمان (عج) می‌شود چنین ادعایی داشت.”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: